Pieter is een jongetje van 6 jaar, die ernstige motorische en sensorische storingen heeft. Hij kan niet lopen (zit in rolstoel). Hij maakte ongecontroleerde bewegingen en hij kon geen woorden vormen (gestoorde spraak). Het speeksel liep continu uit zijn mond en zijn hoofd bewoog de hele tijd. Zijn linkerhand was volledig geparalyseerd en rechts gedeeltelijk. Hij kwam bij ons in therapie. Wij wilden proberen verbetering in zijn conditie tot stand te brengen. Medisch werd er niets meer aan gedaan.

Met biosensor testing kwam uit dat de neurologische stoornissen verband konden houden met sterk toxische stoffen (chemicaliën) die al ten tijde van de zwangerschap de groei beïnvloedt kunnen hebben, naast een actief (herpes-)virus dat in de hersenen actief moest zijn. De ontstekingen zijn geactiveerd door de retoxische en daardoor immunosuppressieve werking van vaccinaties (klachten moeten verergerd zijn twee weken na de laatste Dktp-prik). Verder constateerde ik een sterke mucotische belasting vanuit de darmen. Er was duidelijk ontstekingsactiviteit in de hersenen, die auto-agressief moet zijn aangestuurd.
Pieter reageerde wonderwel op de Bioresonantie behandelingen. Al na enkele behandelingen verminderde zijn spastische bewegingen; verminderde zijn speekselvloed; zijn linkerhand leek hij al iets meer te kunnen beheersen. Hij kon al enkele woorden uitbrengen om zijn behoefte aan te geven en de moeder had het gevoel dat hij haar af en toe begreep. Ik testte tussendoor dat ontstekingsactiviteit in de hersenen minder werd en mucotische en allergische belasting afnam.

Tot nu tot geven de resultaten hoop op verbetering en wij zullen doorzoeken en behandelen tot we een grens bereiken, waar wij hiermee niet meer verder komen. De ouders zijn al heel blij met het tot nu toe bereikte resultaat, dat medisch als onmogelijk werd gediagnosticeerd.